Kind Zijn


innerlijk kind

Iedereen heeft het, een innerlijk kind. Kan, mag en durf jij de verbinding met jouw innerlijke kind echt aan te gaan?

Het innerlijk kind (of kwetsbare kind) bestaat uit al onze kinderlijke gevoelens, instincten en intuïties, energie en creativiteit. Als kind ben je zo kwetsbaar, dat je gemakkelijk denkt dat jij de schuld bent van de problemen in je omgeving. Je raakt van slag door de stemmingen om je heen. Hierdoor kun je gaan denken dat jij er niet mag zijn, dat er geen liefde is voor jou, dat je niet de moeite waard bent. Die pijn is zo groot, dat het kind hier geen contact mee wil maken en het stopt het gevoel weg in het lijf en sluit het af.

overlevingsstrategie

We ontwikkelden overlevingsstrategieën, die destijds nodig waren om onszelf te beschermen tegen te pijnlijke situaties. Deze onverwerkte gevoelens en emoties uit onze kindertijd spelen nu nog vaak een rol, en bepalen voor een deel ons leven. We leerden ons aan te passen en onze werkelijke gevoelens niet te tonen, maar door je af te sluiten voor pijnlijke emoties, sluit je jezelf ook af voor emoties van vreugde, spelen, blijheid, warmte en geborgenheid, veiligheid en liefde!

Ik besef mezelf regelmatig dat ik veel in mijn hoofd zit en het lastig vind om nou te ervaren wat, wie en waar dat kind deel van mij nou eigenlijk is. Ik wil zo graag meer contact maar hoe dan….?

Afgelopen december overleed mijn moeder en op dat moment werd ik weer even teruggeworpen naar mijn kind zijn en ook juist naar het niet meer in dit leven kind zijn van mijn moeder. Mijn moeder was schrijfster. Zo waardevol dat ik bij het opruimen van haar huis heel veel door haar geschreven teksten ben tegengekomen. 1 daarvan ging over haar zoektocht naar het kind en het maakt voor mij maar weer eens duidelijk dat deze zoektocht er mag zijn en wellicht ook een heel leven zal en mag duren. Ik deel het graag:

Op zoek naar zichzelf

De moeder die haar kindje tegen zich aandrukte zie:
“Vertel ons over kinderen”
En Hij zie:
“Je kind is je kind niet.
Het is het kind van het leven
Op zoek naar zichzelf, vol hunkering.
Het komt door je maar is niet van je.
Hoewel het bij je is, behoort het je niet toe.

Je mag het je liefde geven.
Maar niet je gedachten,
Want het heeft zijn eigen gedachten.
Je mag het lichaam huisvesten,
Maar niet de ziel
Want hun ziel woon in het huis van morgen
Dat je niet kunt bezoeken,
Zelfs niet in je dromen.

Je mag proberen aan het gelijk te worden,
Maar probeer niet hen aan jou gelijk te maken
Want het leven gaat niet terug,
Het blijft niet hangen bij gisteren.
Jij bent de boog waarmee het kind als levende pijl wordt weggeschoten.
De boogschutter ziet het doel van het oneindige.
Hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen ver zullen vliegen.
Laat het gebogen worden door zijn hand,
Een vreugde voor je zijn,
Want
Zoals hij die vliegende pijl liefheeft,
Zo mint hij de boog die standvastig is.”